Laad de Uitzending 2010: EénVandaag over uitgemergelde herten in OVP (schokkende beelden)
https://www.over-reeen.nl/Portals/0/video/uitgemergelde_herten_in_ovp_420.jpg
Geproduceerd door: Eén vandaag 11-03-2010

Antwoord op de vragen:
- Lopen er eigenlijk nog wel reeën in de Oostvaardersplassen?
- Wat is jouw/jullie standpunt inzake het natuurbeheer in Oostvaardersplassen?
- Moet er wel of geen verbinding komen met de Veluwe?

Reeën en kleinere dieren schijnen hier en daar het gebied Oostvaardersplassen uit te kunnen. Reeën kunnen zowel via openingen in de afrastering als zwemmend door het water hetgebied in en uit. Dat verklaart dat naast de incidenteel gevonden dode dieren er nagenoeg geen reeën meer zijn in het gebied. Reeën zijn geen kudde dieren. Daar waar men grote groepen ziet ontbreekt het aan roofdieren of goed populatiebeheer. Reeën hebben rust nodig om hun relatief snel verterende voedsel te kunnen verteren. Zij schnabbelen hun eten bij elkaar. Grote grazers zoals edelherten, koeien en paarden die een heel gebied kaal kunnen vreten, verstoren door hun gedrag de rust van de reeën. Reeën mijden daarom die andere dieren. Zij ziten in de hoeken van het gebied waar de grazers niet komen.

In de Oostvaardersplassen wordt gestreefd naar zelfregulerende natuur door grote grazers. De leefomstandigheden nemen zodanig af dat de dieren zich niet kunnen handhaven. Dat betekent dat reeën maar ook ander dieren zijn verdwenen. Wil men dat proces stoppen dan dienen de leefomstandigheden op een te bepalen niveau te komen. Dat deed Staatsbosbeheer vroeger op basis van doelsoorten. Doelsoorten kenmerken een leefgemeenschap van planten, dieren en mensen. Reeën zijn volgens mij net als haas, grutto, raaf en das, soorten van een evenwichtig cultuurlandschap. Door de keus van andere soorten kan het accent van cultuur naar natuur gelegd worden.

Met de komst van zelfregulatie voor grote grazers is dat doelsoorten beleid vervallen. Dat heeft wel ruimte gecreëerd voor andere soorten.

Ons/mijn standpunt is:
Het is de vraag of de toename van wilde diersoorten in een groter verspreidingsgebied is gekomen door zelfregulering of door de natuur meer haar gang laten gaan. Wij denken het laatste. Het natuur meer leren waarderen en kansen bieden heeft namelijk ook heel veel positieve effecten in de rest van Nederland gehad. Staatsbosbeheer is één van de partijen die dat kan bevestigen. Zij beheerd naast de Oostvaardersplassen namelijk in heel Nederland natuur.

Het zelf reguleren van grote grazers is ons inziens dan ook niet nodig om de zo rijk mogelijke natuur te laten ontstaan. De grote grazers in de Oostvaardersplassen hebben te veel invloed. Overweldigend! Maar een ons inziens niet gewenst effect.

Ons/mijn advies is:
Niet wachten met beleid aanpassen tot dat de volgende piek in populatie grote grazers bijna dood gaan. Nu in het voorjaar van 2018, de zelfregulatie van grote grazers stopzetten.

Vervolgens het nieuwe beleid opstarten! Dat wil zeggen de stand aan grote grazers van 1 mei 2018 handhaven, die is door de natuur is bepaald. De natuur zal daardoor rijker worden o.a. doordat er meer successie te zien zal zijn. Dat moet gemonitord worden. Geen successie dan stand naar beneden te veel successie dan stand omhoog. Alle stadia dienen voor te komen. Maar in ieder geval ruigte. Dat doe je door op plekken die de dieren opzochten om te sterven het afschot te realiseren. Dat is proactief afschot, dat zou men jagen kunnen noemen. proactief staat voor: Om ongewenste situatie te voorkomen! In feite was vroeg reactief afschot dat ook.

Natuurlijk moet dit worden bewaakt. Alleen dan kan onderbouwd een keus worden gemaakt. Elke keus kun je in twijfel trekken. Dan is het goed vooraf de termijn van de opdracht te kennen en te weten dat dan het beleid in de kern weer ter discussie staat. Laat daarom dit beleid gedurende een tiental jaren uitvoeren en goed volgen wat er gebeurt.

Onafhankelijk van deze ontwikkeling in beheer van Oostvaardersplassen hebben andere partijen maar waaronder ook Staatsbosbeheer de verantwoordelijkheid om de natuur met elkaar te verbinden en waar nodig enclaves te laten bestaan. (Er zijn Tenslotte ook soorten die gebaat zijn bij geïsoleerd liggende leefomstandigheden.)

Conclusie
Binnen populatiebeheer is het mogelijk te polderen en te zoeken naar het optimum voor de lokale doelen, soorten en dus landschap. Dat kan niet als je kiest voor zelfregulatie. Wat door invoeren populatiebeheer verdwijnt is de discussie wordt er nu wel of niet actief beheerd. Natuurlijk wel! Daarvoor hebben we als mensen veel te veel belangen.

Als twee honden vechten om een been dan loopt de derde er mee heen. En dat gaat vast niet over natuur!!

Afbeelding: Rustende reeën in natuur inclusief cultuurlandschap. foto: Dick Pasman

Doneer
via RegioBank
NL88 RBRB 0706 6041 64
of met creditcard via

PayPal, de veilige en complete manier van online betalen.


www.over-reeen.nl
0575-556717
Prins Clauslaan 6
7251 AS te Vorden, Nederland

ContactTwitterFacebook
Bank: NL88 RBRB 0706 6041 64
RSIN: 8531.02.272

Logo Kenniscentrum Reeën

Cookies instellen