(Brucella abortus, Brucella canin, Brucella suis)

Ziekteverwekker
Brucellose is een besmettelijke bacterie familie die, afhankelijk van de soort o.a. voorkomt bij runderen, honden en varkens. In veterinair onderzoek aan wilde dieren is Brucellose nagenoeg altijd onderwerp van het onderzoek. De bij reeën zeldzaam vastgestelde Brucella suis is in Duitsland, begin februari 2013, bij een reekalf uit Baden-Württemberg vastgesteld (bronChemische und Veterinäruntersuchungsamt Stuttgart)

Besmettingsbron en wijze van overdracht
Bij omgaan met besmet materiaal kan de ook wel Maltakoorts genoemde ziekte overgedragen worden op de mens en gaat deze ziekte gepaard met koortsaanvallen en algemene pijnsymptomen.

Ziekteverschijnselen bij het dier
Bij runderen wordt Brucellose abortus ook wel Abortus Bang genoemd en zijn de symptomen:

  • verwerpen;
    • afsterven in de baarmoeder (verworpen vrucht);
    • voldragen doodgeboren kalveren;
  • levende kalveren die van bij de geboorte ziek zijn;
  • ogenschijnlijk gezonde kalveren die levenslang dragers zijn van kiemen.
  • ophouden van de nageboorte (zelfs wanneer de koe niet verwerpt);
  • baarmoederontsteking
  • orchitis, onvruchtbaarheid;
  • uierontsteking (vaak onmerkbare aandoening met een lichte daling van de melkproductie);
  • artritis, hygroma ter hoogte van de knie (stijve knie).

Over de verspreiding van de ziekte bij wilde dieren is weinig bekend. Mogelijk is de kennis van de verspreiding bij runderen een aanwijzing.

Verspreiding en frequentie bij runderen
Een kalf kan al in de baarmoeder besmet zijn of kan van bij de geboorte besmet worden door het drinken van biest of melk van een besmette koe. Meestal nemen de dieren kiemen op door het eten van besmet voedsel of het drinken van besmet water. De bacterie kan ook een binnendringen via de huid vooral ter hoogte van de poten,uier, en via ogen en ademhalingswegen en de geslachtsdelen. Een besmette dier zal bij het verwerpen of de geboorte van een jonge dier enorme hoeveelheden kiemen verspreiden via het vruchtwater, geboortemateriaal en urine. Het inzetten van een besmet dier bij de dekking kan eveneens de infectie overbrengen.

Meer informatie:
http://www.dwhc.nl
http://www.rivm.nl

(Campylobacter jejuni jejuni)

Ziekteverwekker
Enkele soorten Campylobacter bacteriën zorgen samen met de Salmonella bacterie in Nederland voor 100.000 voedsel-infecties per jaar. Er zijn echter heel veel soorten van deze, veel in het maagdarmsysteem voorkomende, bacteriën. In een onderzoek, bij 1794 vogels, werden 107 soorten van 26 families vastgesteld. In veterinair onderzoek is echter maar zeer zelden een Campylobacter soort bij wilde hoefdieren en in het bijzonder reeën vastgesteld. Een enkele keer is de soort Campylobacter jejuni in de mest van honderden in het wild levende dieren vastgesteld.

Besmettingsbron en wijze van overdracht
Campylobacter soorten komen in grote hoeveelheden voor in het maag-darmstelsel van onze huisdieren. Reeën kunnen via aan voedsel klevende mest, van deze dieren, besmet raken. De toenemende kans voor reeën om met mest van gehouden dieren bijvoorbeeld honden, katten, schapen en grote grazers, verontreinigd voedsel te eten is mogelijk de reden dat de kans op besmettingen met Campylobacter toeneemt.

Ziekteverschijnselen bij het dier
Verwacht wordt dat reeën evenals huisdieren last krijgen van diarree en braken en bij chronische besmetting maagwand-ontsteking (= gastritis) en maag-zweren (= ulcus pepticum).

Meer informatie: www.rivm.nl/cib/infectieziekten, Campylobacter

  • Dode reeën horen in de natuur. Zij vormen voedsel voor andere organismen. Dood doet leven
  • Zieke wilde dieren vormen een risico voor gezondheid van andere dieren en mensen 
  • Neem indien u twijfelt contact op met lokale beheerder of politie.
  • Die neemt contact op met onderzoekende instanties.
Voor beheerders:
  • Werk hygiënisch: Raak het dier niet zonder handschoenen aan.
  • Voor onderzoek van een wild dier, kunt u mailen naar dwhc@uu.nl of het formulier Meld een dood dier invullen.
Logo: DWHC