Kenniscentrum Reeën

Als we reeën zien dan smelten onze harten. De bambi's laten menig mens een geweldig moment ervaren. Het ree is dan de ambassadeur voor natuur. De keerzijde van samenleven met reeën mag dan even niet genoemd worden. Een botsing met een ree lijkt dan, even, aanvaardbaar.

Reeën zijn echter heel goed in staat zich in Nederland te handhaven en te verspreiden. Het gaat zelfs zo goed met de reeën dat samenleven met reeën tot problemen leidt. Het is opvallend hoe dit samenleven enerzijds is uitgegroeid tot een vergaande aanpassing van mens aan dier en dier aan mens. En anderzijds tot harde maatregelen zoals het beheer van de populatie reeën. Tot 2015 was dit volledig gebaseerd op vrijwilligheid. In 2015 is een overheid begonnen jagers in wildbeheereenheden aan te wijzen om in te grijpen in de populatie. Voorbeeld van aanwijzing overheid voor beheer populatie reeën.

's Nachts kunnen de reeën onze sier- en moestuin bezoeken en overdag vormen de de reekalveren in het te maaien gras een belemmering in de landbouw. Als we een wandeling maken in het bos verleiden reeën onze honden om op jacht te gaan. Als het dan weer wat rustiger wordt vegen de reebokken de jonge aanplant van de boswachter of vreten zij rozenbottels op, bestemd voor bloemstukjes. De reeën veroorzaken economische of ecologische schade, misschien voor u. De inmiddels 6500 aanrijdingen in het verkeer van minsten €1200,00 is samen € 7.800.000,-. In die berekening hebben we niet de letselschade meegenomen. Dan hebben we het niet over indirecte schade van vertragingen, ook niet over andere soorten.

De draagkracht voor reeën van een gebied wordt bepaald door het voedsel en de rust om dat voedsel te kunnen verteren. Naar mate er meer onrust is heeft het ree meer dekking nodig om die rust te zoeken. Is ook daar de rust niet te vinden neemt de reproductie af en neemt de sterfte door migratie, verzwakking en dien ten gevolge ziekten en ongemakken toe.

We kunnen een deel van dit leed en deze schade door de reeënpopulatie beïnvloedendoor reductie/schieten van reeën. Jagers proberen tegenwoordig de dichtheid op een voor de omgeving aanvaardbaar niveau te houden. Dat is niet alleen een kwestie van schieten maar van doelgericht kiezen waar, wat wordt geschoten. Door het afschot is de reproductie hoog, zijn de reeën gezond en neemt tot op heden de verspreiding en dus het aantal reeën in Nederland nog steeds toe.

Het ree is daardoor een voorbeeld van succesvol beheren van een populatie in het wild levende grote hoefdieren. Dat vraagt naast adequate regelgeving veel tijd, kennis en vaardigheden van de beheerder(s). Interview reewildcoördinator.

Naar mate wij mensen het ree vanuit een beschermde status zijn gaan beheren en wij bovendien de omgeving op een meer natuurlijke wijze gingen onderhouden nam het aantal reeën in Nederland spectaculair toe.

Daarom kunnen afhankelijk van de doelstelling van een terreinbeheerder beheermaatregelen nodig zijn om de reeën te weren, te houden of te krijgen. Eén van de doelen kan zijn het verminderen van het aantal wildaanrijdingen. Dat kan met name door het beïnvloeden van de leefomgeving maar ook door het beïnvloeden van het aantal reeën. De huidige wetgeving biedt daarvoor de hulpmiddelen.

Het belang van het ree
De belangen van het ree worden o.a. behartigd door de Wildbeheereenheden, de Koninklijke Jagersvereniging en de Nederlandse organisatie voor Jacht & Grondbeheer. Zij hebben een direct belang bij een goed beheer van reeën en stellen zichzelf de vraag gaat het goed met de reeën in Nederland in hoe kunnen we de beheermethoden verbeteren. Daarbij denken zij enerzijds aan het beheer van de leefomgeving en anderzijds aan het beheer van de populatie. De motivatie om dat te doen is tegenwoordig gericht op het voorkoming van wildaanrijdingen en schade aan belangen van derden.

De belangrijkste stap die zij hebben genomen is om te komen tot praktisch beheer met als uitgangspunt het ree is beschermd tenzij ... Waarbij het gecontroleerd doden door jagen heeft geleid in een min of meer gecontroleerde uitbreiding van de populatie.

Bovendien heeft het geleid tot, voor het beheer bruikbare, methoden om draagkracht te bepalen, schattingen te geven van aantallen reeën en indicaties voor de ontwikkeling van de populatie. Met name de methoden die gebaseerd zijn op het Wegen en meten van de gezondheid/conditie van het ree (Smith en Poutsma) en het bepalen van de draagkracht van de leefomgeving (de Achterhoek, van Haaften) worden veel toegepast.

Daarnaast hebben de 'jagers' de handreikingen gemaakt voor het beheer van reeën. Deze voorzien in een terugkerende cyclus van inventarisatie, planvorming, uitvoering en controle door middel van registratie en monitoring. Die cyclus wordt afgesloten met een periodieke evaluatie die gelijk loopt met de geldigheid van het actuele faunabeheerplan van de betreffende provincie.