Hoe Kenniscentrum Reeën groeide uit verwondering

De drive achter Kenniscentrum Reeën

Van verwondering naar ontwikkeling

Wie is de trekker en duider achter Kenniscentrum Reeën (KcR)? Het levensverhaal van Herzo van der Wal begint bij een nieuwsgierig kind dat graag naar buiten keek. Die belangstelling voor dieren, mensen en het behoud van hun leefomgeving loopt als een rode draad door zijn persoonlijke en professionele ontwikkeling.

Nieuwsgierigheid als vertrekpunt

Herzo groeide op in de stad Zutphen, met de prachtige historische binnenstad, maar zijn ouders kozen bewust voor school en vrije tijd buiten de stad. Tijdens weekenden op boerencamping ‘Kom es an’ leerde hij reeën ontdekken en bestuderen. Juist dieren die dichtbij leefden, bleken een wereld aan vragen op te roepen: waar leven ze, waarom daar en hoe overleven ze in een veranderend landschap?

Zijn vader bouwde voor tropische vissen een leefomgeving na in aquaria. Herzo leerde hetzelfde doen voor inheemse dieren. Het inmaakglas werd een kleine wereld waarin kijken, ontdekken en proberen samenkwamen.

Steeds meer samenhang zien

Herzo wilde boswachter worden: zijn inzet voor de natuur moest ook zijn dagelijks werk worden. Via een boswachter in de familie kwam de Koningsschool in Apeldoorn in beeld. De enige school bekend om haar bosbouwtechnische opleiding (LBTS), verbond die belangstelling met praktisch vakonderwijs.

Een school met een koninklijke oorsprong. De Koningsschool werd in 1852 op initiatief en op kosten van koning Willem III geopend. Hij vond de kwaliteit van het onderwijs rond Paleis Het Loo onvoldoende en wilde daarin verandering brengen. Aanvankelijk was de school bedoeld voor het lager onderwijs aan zonen van de hofhouding; ook andere jongens werden toegelaten als er plaats was. Het bosbouwonderwijs bleef daarvan over: in 1960 werd de school in gebruik genomen als Bosbouwtechnische School.

Van motivatie naar vakmanschap. Herzo’s opleidingsweg kreeg een vervolg in een opleiding tot hovenier, gericht op aanleg en onderhoud van tuinen en groenvoorzieningen, en in het werk op de historische buitenplaatsen landgoed De Wiersse. Daar leerde Herzo nauwkeurig omgaan met bodem, compost, voedingsstoffen en water. De aandacht verschoof van afzonderlijke dieren en planten naar hun onderlinge samenhang en de invloed van mensen.

De verdroging van de Kwazomp bracht een nieuwe vraag: hoe begrijp je processen die zich grotendeels onzichtbaar onder de grond afspelen? Alleen waarnemen was niet langer genoeg. Er was digitale informatie nodig om verbanden te onderzoeken.

Van een wereld in glas naar een digitale leefomgeving

Die zoektocht voerde naar geografische informatie, hoogtegegevens en het bruikbaar maken van digitale informatie. In zijn werk bij Rijkswaterstaat droeg Herzo bij aan actuele hoogte-informatie van Nederland die ook over landsgrenzen heen gebruikt kan worden.

Het gereedschap veranderde, maar de belangstelling bleef: hoe werkt de leefomgeving en welke informatie helpt om haar beter te begrijpen?

Zijn aanpak is daarbij stapsgewijs: herkennen wat ontbreekt, dat onderdeel leren doorgronden en het verbinden met het grotere geheel.

Wat dit betekent voor KcR

Dit levensverhaal geeft richting aan de verdere ontwikkeling van KcR. Het ree is niet alleen een onderwerp waarover kennis wordt gedeeld, maar ook een aanleiding om het landschap te leren lezen, vragen te stellen en zelf op onderzoek uit te gaan.

Daar ligt de verbinding tussen Herzo als trekker en duider en KcR als mogelijke ontwikkelomgeving: mensen helpen hun belangstelling te verdiepen, kennis te verbinden en op hun eigen manier bij te dragen.

Niet iedereen hoeft deskundige te worden. Nieuwsgierigheid mag het begin zijn — en blijven.

Wat je bij KcR leest, is gebaseerd op het duiden van
praktijkervaringen rond reeën en hun leefomgeving.
KcR beschrijft hoe situaties in de praktijk worden ervaren en
welke keuzes en afwegingen daarbij een rol spelen.
Wat dit in een concrete situatie betekent, hangt af van de omstandigheden en
is aan degenen die er ter plekke mee werken.

Cookies instellen